Archiwum | O nas |
List ojców synodalnych do młodzieży
My, ojcowie synodalni, zwracamy się do was, ludzi młodych całego świata, ze słowem nadziei, zaufania i pocieszenia. Zgromadziliśmy się w tych dniach, aby słuchać głosu „wiecznie młodego” Jezusa Chrystusa i rozpoznać w Nim wasze liczne głosy, wasze okrzyki radości, narzekania... »
Nowy numer

Kl. Krzysztof Porosło

Mój Namiot Spotkania

Czytanie Pisma Świętego to rozmowa między dwiema osobami: Bóg słucha i mówi do mnie. Najpiękniej o takiej przyjacielskiej rozmowie opowiada Księga Wyjścia.

PT

Kl. Krzysztof Porosło
Alumn Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej, autor książek i artykułów o tematyce liturgii, organizator rekolekcji liturgicznych „Mysterium fascinans”

Czytanie Pisma Świętego to rozmowa między dwiema osobami: Bóg słucha i mówi do mnie. Najpiękniej o takiej przyjacielskiej rozmowie opowiada Księga Wyjścia. Mojżesz, sługa Boga, robił na pustyni Namiot Spotkania – miejsce, w którym Bóg w sposób szczególny spotykał się z człowiekiem. „Ile zaś razy Mojżesz wszedł do namiotu, zstępował słup obłoku i stawał u wejścia do namiotu, i wtedy Pan rozmawiał z Mojżeszem” (Wj 33, 9). Rozważmy szczegółowo ten fragment, ponieważ może nam wiele powiedzieć o „metodzie” czytania Pisma Świętego.

Namiot Spotkania był rozbity poza obozem. Było to miejsce wydzielone, inne, szczególne. Był poza obozem, aby tam była cisza, aby tam można było się skupić, skoncentrować tylko na Bogu. Kiedy chcemy czytać Słowo Boże, musimy znaleźć nasz Namiot Spotkania – miejsce, gdzie na chwilę wyrwiemy się z codziennej bieganiny, gdzie będziemy mogli usłyszeć Boży głos i głos swojego serca – do tego potrzeba odrobiny ciszy. Nie chodzi o to, aby wyrwać się z wszystkich spraw i codziennych wydarzeń i stanąć przed Bogiem jako ideał bez grzechu i problemów – tabula rasa – ale o przyjście do Niego ze wszystkim, co dla nas naprawdę ważne, omówienie z Bogiem wszystkich spraw i podjęcie w świetle Jego woli wszystkich decyzji.

Kiedy wejdziemy do naszego Namiotu Spotkania, oddajmy Bogu pokłon. Miejmy świadomość, że Bóg tu jest, że to miejsce wypełniła Jego święta Obecność. Zacznijmy zatem lekturę Pisma Świętego od modlitwy: wykonajmy znak krzyża, poprośmy Ducha Świętego o otwartość na Boże słowo, na Jego natchnienia. Poprośmy o skupienie, o pokój serca, o zgodę na Bożą wolą, bez względu na to, jaka ona będzie. To jest właśnie ów pokłon u wejścia do namiotu.

Księga Wyjścia podaje dalej, że „Pan rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak się rozmawia z przyjacielem” (Wj 33, 11). Rozmawiać twarzą w twarz. Bóg tu jest; jest obecny najrealniej, jak to tylko możliwe. Słucha mnie, jest wpatrzony w moją zatroskaną twarz. A potem mówi do mnie, pragnie swoim Słowem przemienić moje życie; uczynić je piękniejszym. Tak rozmawiają przyjaciele – mówią o wszystkim, co dla nich ważne, ale również o wszystkim, co się w ich życiu właśnie dzieje. Po prostu pragną być z sobą, wzajemnie się o swoim życiu informować. Dlatego spokojnie, wolno (nawet głośno) przeczytaj dany fragment Pisma Świętego. Pierwszy raz czytaj cały tekst, poznaj sytuację, okoliczności. Zastanów się, jakie jest jego właściwe przesłanie. Następnie zapytaj siebie, co ten tekst mówi do ciebie. Jakie wymiary twojego życia oświetla, na które pytania daje odpowiedzi. Wtedy czytaj werset po wersecie. Rozdrabniaj ten tekst. Szukaj znaczenia każdego zdania, każdego słowa. I każde zdanie odnoś do Boga i do siebie: pytaj, co to zdanie mówi o Bogu i co mówi o tobie. Lekturę Pisma Świętego kończ modlitwą i postanowieniem. Podziękuj Panu za spotkanie. Uwielbij Go, przeproś za niewierność – niech treścią modlitwy będzie to, co Chrystus ukazał ci w czasie lektury Pisma Świętego. Zakończ konkretnym postanowieniem; takim, jakie jest możliwe do realizacji i to najlepiej w danym dniu, bez odkładania tego na kiedyś.

Każdy z nas ma swój własny Namiot Spotkania – miejsce i czas, kiedy może spotkać Boga twarzą w twarz i porozmawiać z Nim jak z przyjacielem. Pytanie tylko, jak często z tej możliwości korzystasz? On tam jest, On cały czas czeka…

Napisz komentarz

Pola z * muszą być wypełnione. Email pozostanie ukryty

Chcę otrzymać mailem nowe komentarze do tego artykułu

Najnowsze komentarze

Najnowsze komentarze

DialogSercaMiłości:
Lenistwo i zaniedbanie to nasze ciągłe problemy, wraz z nadmiernym interesowaniem się wiadomościami ze świata, a szczególnie sensacjami. Nie zaniedbujmy naszych bliskich i otaczającej - bezpośrednio -rzeczywistości. Dbajmy o swoją pracę, powierzone zadania, ludzi, którą mamy wykonywać najlepiej, a nie interesujmy się pracą innych.

Sposób na czyściec
[Z s. Marie-Blandine Direz rozmawia Joanna Szubstarska]

Powołania Oblaci

Chrystus w mieście

Klinika Czystych Serc

Patronat

Nasze serwisy